عجیب غریبیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
گاهی زمان خسته می کند
راه های هر روزی
گاهی
گذشتن راه نیست
پناه گاهیست
پس فرارهای امروزیمان
گاهی
پس کوچه خیالاتمان
پر از خانه های بهشت ایست
و حال
در کنج
پس کوچه تاریک خیالات
سر می کنیم
گاهی
معشوقه خداییم
وگاه
شکوه می کنیم از فرهاد
گاه
با باران زندگی می کنیم
و گاه
چون اتشی
از پاکی اب حراسان
گاه
می ستانیم
همه احساس را
و گاه
با همان دستان
پس می زنیم شکوه های معشوق
عجب غریبیم
عجب
نمی دانیم که که ایم؟
خواب باران می بینیم ..................
اشک شیرین می ریزیم...............
و اما
چون قصاب
خرد می کنیم تن لطیف لیلی وار
بس عجیبیم
شیطان خسته از نیرنگ ما
وای از ان روز!!!!!!!!!!!!!!!
که استاد
دست نیاز ارد
به روی کودک دست اموز خویش........
و امروز
می بینم
شیطان
نیازمند حیله ماست
عجب غریبیم
عجیب!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
برای باران(علی باقری)